مشخصا یک همچین روزی بود که بابام میگفت: اسم دخترمو میذارم "مریم"!
و
مامانم می گفت: نه اسمشو "فاطمه" میذاریم!
هنوز دقیقا کسی نمیدونه این وسط یهو اسم "منیژه" از کجا پیداش شد!
نبینم موقعی که گارد ویژه به زنان معترض #زن_زندگی_آزادی با باتوم حمله میکنه یک مرد عراقی از سر غیرت مردانه مانع بشه و خودش رو سپر زن ایرانی بکنه
نبینم این صحنه رو
نبینم
تابستون خوب بود
دیگه امتحان نداشتی
استرس سوال پرسیدن
استرس دیکته زبان
استرس پریود شدن وسط کلاس ورزش
با اینکه همیشه شاگرد اول یا دوم بودی ولی بازم استرس داشتی
و وقتی که آخرین امتحان رو میدادی و میدونستی که از فردا تعطیلی خیالت راحت میشد
اما ته دلت اول تابستون همیشه یک غمی جوونه میزد
از امروز باید چیکار کرد؟
نه خاله ای
نه عمه ای
نه دایی
نه مسافرتی
نه دوستی
نه آشنایی
خودت بودی و مامانت و یک تلویزیون
تنها دل خوشیت همون برنامه های تلویزیون بود و خیالبافیات و بس
میرفتی توی انباری
عکسای سیاه و سفید کتابایی رو که هزاربار نگاه کرده بودی دوباره نگاه میکردی
میرفتی پذیرایی که سال تا سال مهمون به چشم خودش ندیده بود رو نگاه میکردی و جای مهمونا مینشستی
گچبریهاشو دست میکشیدی
چمدونهای اهنی قدیمی رو توی پستو دوباره نگاه میکردی
وسایلی که هزاربار دیده بودیشون رو وارسی میکردی
هیچ چیز جدیدی پیدا نمیکردی
داستان مینوشتی
شعر میگفتی
در تخیلت چشماتو میبستی و زیباترین دختر جهان بودی و پولدار
با یک عالمه قوم و خویش و تفریح
مامانت صدات میزد که پاشو بیا شامتو بخور
چشماتو که باز میکردی ..دوباره خودت بودی و همون خونه همیشگی و تنهایی
کم کم فهمیدی که تعطیلی مدارس برای بقیه بچه ها که تفریحات دیگه ای دارن یک نعمت هست
برای تو مدرسه رفتن تنها تفریحت بود که در تابستون همون هم ازت سلب میشد
تازه میفهمیدی که با بقیه چقدر فرق داری
عطرها و بوها یادآوره لحظه های خاص و خاطرات قدیمی زندگی هستن
گاهی هم البته حرکتی رو به جلو و آینده هستن. در حقیقت خاطراتی که از اینده داری!
یکی از کنارت رد میشه و تو رو میبره به ۲۰ سال قبل زمانی که داداش مجید میرفت خواستگاری مریم. چه ادکلنی زده بود لامصب. با همون ادکلن تونسته بود مخ مریمو بزنه!
ولی تا حالا هیچ مردی نتونسته بود مخ تو رو بزنه. چون اون ادکلن دیگه تولید نشد که نشد!
وارد یک خونه میشی و عطر قرمه سبزی تو رو میبره به زیرزمین آجری عمه سکینه موقعی که بوی ناهارش محله رو درگیر میکرد
از جلوی عطاری رد میشی و میری به ۵۰ سال قبل موقعی که علی آقا در ِمغازه ش رو آبپاشی میکرد و عطر خاک و ادویه های اصیل و غیر تقلبی مشامت رو قلقلک میدادن. این بو آدم رو هدایت میکرد.تا چند ساعتی بعد از استشمام این بو نمیتونستی مال مردم رو بخوری و مادی گرا باشی. این بو اندازه ۱۰۰۰ تا پیامبر بشارت و انذار داشت
فاطمه یک عطری زده شبیه به بوی مُشک، شبیه قدمت، شبیه ماورا
یک جورایی برمیگردی به پیش از خلقت
اون موقع که از کنار غرفه های بهشتی رد میشدی و مورمورت میشد که قراره به دنیا بیای
یعنی زمین چه شکلی بود؟ میگن این خانومه که اون طرف حوض بهت زل زده و لبخندی روی لبش هست مامانت هست. مامان دیگه چیه؟
توی نوبت تولد بودی و بوی غرفه ها انتظار رو لذت بخش کرده بود
حوضچه ای وسط حیاطی که غرفه ها بهش مشرف بودن با کاشیهای آبی کوچیک خودنمایی میکرد و از فواره ش قطره قطره آب برمیگشت توی حوض و انعکاس صدای قطره ها در فضا طنین می انداخت
یک غرفه ای بود که بهش میگفتن غرفه مُشک آباد
یک بویی، آی یک بویی از کنار اون غرفه که رد میشدی به مشامت میرسید که از به دنیا اومدن فراموشت میشد
یک نفر توی غرفه بود اما پارچه ای که روی صورت و بدنش بود مانع دیدنش میشد . هیچکس تا حالا صورتش رو ندیده بود. کسی موفق نشده بود وارد غرفه بشه. در حقیقت کسی جرات نکرده بود بیش از این به اون غرفه نزدیک بشه وگرنه از شدت لذت استشمام بو بیهوش میشد
اما تو خیره سر بودی
کنجکاو شده بودی
رفتی جلو
میخواستی ببینی اونی که توی غرفه نشسته کیه و چه شکلی هست
بعضیا میگفتن اون غرفه خود خداست
و اون فرد خود خداست
شایعه زیاد بود
ولی چه بویی میداد
از پشت سر آهسته آهسته بهش نزدیک شدی
عطر مدام غلیظ تر و مست کننده تر میشد
دستت رو دراز کردی که پرده ستر و عفاف رو از روی اون فرد کنار بزنی که یهو بو تموم شد و صدای اونقه اونقه بچه ای که به دنیا اومد به گوشت رسید
پیش از ورود به غرفه و کنار زدن پرده ستر و عفاف به دنیا اومده بودی
فضولی بهای خودشو داره
....
ولی هر وقت بویی شبیه غرفه ربوبی به بینیت میخوره برمیگردی به سالها قبل به میلیونها و تریلیونها سال قبل
به پیش از خلقت.
به غرفه ستر و عفاف ملکوت
به مُشکی که مستقیما از ناف خلقت استخراج شده بود
همینقدرا سن داشتم که رفتم دم مغازه "حسن کچل" میوه فروش محله مون و گفتم:" مامانم گفتن یه هندانه! بکشین بدین بِبَرم"