یک شعر از دوران اوایل شاعری
 
 
اسم من قند، شهرتم نمک است
پدرم حیله مادرم کلک است
 
و جهازم دو بالش و یک تخت
ده عدد آفتابه، یک الک است
 
گفته مادربزرگ جای تو و
دوستت آن کچل پسر درک است
 
از هنرها هم آنچه من بلدم
غیبت و رقص و گریه و بزک است
 
آی! هرکس که عاشق من هست! 
قلب تو تا ابد پر از ترک است
 
هرکه هم دکتر و مهندس هست
خانه مان جنب کوچه ونک است
 
#ایوا