منیژه رضوان

منیژه رضوان – برای مردم خصلت های نیک مختلفی متصور است که به یک صفت مشهور هستند و آن صفت به اصطلاح در وجود آنها بارزتر است و نمود بیشتری دارد.اعم از بخشندگی، عبادت،راستگویی،رضا،نظم،عدالت، علم و ... برای هرکسی هم با توجه به علایق و توانایی های بالقوه و بالفعل اش به دست آوردن بعضی خصلت ها آسان تر و برخی دیگر سخت تر است.

اگر توجه مان را به روی خصلت های نیک متمرکز کنیم و از هرکسی بپرسیم کدام صفت و خصلت بدست آوردن و حفظش سخت تر است شاید جوابهای بسیار مختلف و متنوعی بشنویم و به طور مشخص شاید نتوان برای اکثریت مردم صفتی را ذکر کرد که بدست آوردنش سخت تر از بقیه صفات باشد.

آنکس که خسیس است دست و دل بازی از راستگویی شاید برایش سخت تر باشد و برای کسی که اهل غیبت است شاید به دست آوردن خصلت بذل و بخشش آسان تر از نگهداری زبانش باشد.

ولی در شرایطی که فرد به رفتارش مسلط باشد می تواند تا حدودی کنترل زبانش را داشته باشد و ببخشد و عادل باشد و....در حقیقت رعایت اخلاق پسندیده ای که برای هر یک از ما سخت است در شرایط عادی غیرممکن نیست.اما نکته اش همین شرایط عادی ست.یعنی هنگامی که فرد به رفتارش مسلط است و شاید از همین جا بتوانیم به بزرگی خصلتی که شاید مادر سایر صفات پسندیده باشد پی ببریم.

یکی از خصلت هایی که به شدت از آن ناحیه بشر آسیب پذیر است غیظ و عصبانیت است که موجب تصمیم گیری های عجولانه و غیر منطقی می شود.واقعا رعایت عدالت و زبان از جانب کسی که از کوره در رفته است عملی نزدیک به غیرممکن است و کسی که نتواند کنترل خشم خود را داشته باشد رعایت سایر صفات نیک هم ولو که به آنها متصف باشد کاری سخت است.شاید از همین صحبت کوتاه بتوان به عظمت رفتاری امام موسی کاظم علیه السلام پی برد.کسی که بارها دیگران سعی کردند با رفتارهای نامتناسب ایشان را از مدار خویشتن داری خارج کنند و رفتار و منش الهی ایشان را به این صفت ناپسند یعنی خشم آلوده کنند ولی در حیرت از کظم غیظ حضرت ناامید و شکست خورده و در عین حال با ایمان آوردن به بزرگواری رفتاری حضرت از پیش ایشان برمی گشتند.

و براستی کسی که افسار خشم و غیظ را به دست دارد و آن را مهار کرده متصف بودنش به سایر صفات نیک امری بدیهی است.چون که صد آمد نود هم پیش ماست.