منیژه رضوان – چقدر شلوغش می کنند.می خواهند چند تا سوال از رییس جمهور بپرسند دیگر.خب بپرسند و جواب بگیرند.اگر هم نباید بپرسند نپرسند.چرا اینقدر شلوغش می کنند؟!

اینجانب خودم هم زیاد از مورد سوال قرار گرفتن خوشم نمی آمد و نمی آید.بخصوص که در دوران دبیرستان دبیری داشتیم که فقط از من و چند تا از دوستانم، دوست داشت که سوال بپرسد آن هم سوالهای خفن.

بخاطر همین موضوع بود که بنده نسبت به سوال پرسیدن از خودم حساس شده ام.از آن طرف اگر طرف آگاه به تکنیک های جواب دادن باشد مورد سخت ترین سوالات هم که قرار بگیرد راه برون رو از تنگنایش را می تواند پیدا کند.

مثلا دوستی داشتم که هرچه معلم از او سر کلاس می پرسید در پاسخ می گفت: بستگی دارد! و معلممان معمولا از این پاسخ خوشش می آمد. چون به هر حال هر امری به پارامترهای زیادی بستگی دارد و شما برای پاسخ دادن به هر سوالی می توانید از تکنیک بستگی داشتن سود ببرید و با بیان این لفظ نصف سوال خودبخود جواب داده خواهد شد.

روشهای دیگر از جمله سوال را با سوال جواب دادن هم تکنیک مناسبی است.خیلی از مسوولین از این روش برای پاسخ دادن به سوالات خبرنگاران استفاده می کنند و بعضا مشاهده می شود که اگر به برخی از مسوولین رو بدهید میکروفون را از دست خبرنگاران می گیرند و مدیریت مصاحبه را به چنگ می آورند.

بعضی دیگر از مسوولین هم هربار که ازشان سوالی بپرسید از خوبی و شرافت مردم ایران سخن می گویند.که خود از بهتری به کوچه های علی چپ زدن است.

خلاصه در شرایطی که مسوولین کشور از راهکار های بستگی داشتن،سوال به سوال کردن،بی ربط جواب دادن، طلبکارانه سکوت کردن و شرافتمندی مردم ایران بهره می برند چه اشکالی دارد که از رییس جمهور هم چارتا سوال بپرسند.