میله های نامریی
در خبرهای شنیدیم که قرار است نرده های بین مسوولین و مردم در برخی از نماز جمعه ها برداشته شود.به نظر اینجانب خیلی تصمیم خوبی ست. اینطور برو بچه های محله ما که همیشه مجبور بودند در ردیف های عقب تر قامت ببندند می توانند زودتر به نماز جمعه بیایند و همان ردیف جلو جلو جا بگیرند آخر همه جا کسی که اول بیاید حق تقدم دارد.
البته اگر روابط نزدیک تری بین مردم و مسوولین ایجاد شود هیچ بعید نیست که شهردار به یکی از بچه های محله ما مثلا مرتضی یا علی بسپرد که برایش جا بگیرند.آنوقت مرتضی و علی می توانند کنار خودشان برایش جابگیرند و اگر شانس داشته باشد بین مرتضی و علی نیفتد خیلی خوب است چون هر دوی این عزیزان چاق هستند و شهردار مجبور خواهند شد توی ایقذه جا دو زانو بین این دو عزیز بنشینند بی حرکت!چرا؟ چون اصلا جایی برای جم خوردنشان وجود نخواهد داشت.
اینجوری ممکن است مثلا یکی از مردم عادی مثلا حسن آقای میوه فروش محله ما ردیف اول بنشیند و یکی از شخصیتهای مشهور شهرمان ردیف چهارم بنشیند یا اینکه ممکن است داداش من ردیف پنجم بنشیند و یکی از اعضای شهر هم چفتش بنشیند چفت نشستنی!
اینطور مسوولین و مردم بیش از پیش چشم توی چشم می شوند و در نتیجه کمی انتقال احساسات راحت تر میشود.با همین چشم توی چشم شدن جلوی خیلی از اختلاسات و احتمالات و احتسابات و اشتباهات و در نهایت اعترافات گرفته خواهد شد.
مگر اینکه مردم باز هم نتوانند بروند آن ردیفهای جلو بنشینند. خب اگر قرار است همچنان میله هایی نامریی در صفوف نمازگزاران وجود داشته باشد بهتر است میله های مریی را هم برندارند.خب چه کاریست؟ اگر میله ای وجود دارد باید انقدر شفاف باشد که دیده شود دیگر!
همینقدرا سن داشتم که رفتم دم مغازه "حسن کچل" میوه فروش محله مون و گفتم:" مامانم گفتن یه هندانه! بکشین بدین بِبَرم"