تپوق طلایی
منیژه رضوان- البته اجرای برنامه زنده مشکلات خاص خودش را دارد.اگر اینطور بود اینقدر در سینما از یک سکانس صد تا برداشت نمی گرفتند تا بلکه یکی اش درست از کار در بیاید و چند روزه یک فیلم سینمایی تمام میشد و به مرحله اکران می رسید.
حالا شما آنقدرها هم برایتان به پایتخت قطر سفر کردن عجیب نباشد.بارها شده که مجری های برنامه های زنده اشتباهاتی از این فاحش تر و گاه غیر قابل ذکر داشته اند.مورد داشته ایم که کلماتی که تا حالا در خلوت هم به زبان مجری نیامده از همنشینی اشتباه حروف جلوی دوربینها بر زبانش جاری شده.کم نبوده اند مجری هایی که حین راه رفتن توی استودیو نقش بر زمین شده اند یا صندلی شان فروریخته.مورد غش کردن و کلا از کادر دوربین خارج شدن هم در نوع خودش مکرر اتفاق افتاده است. البته خدا رحمتشان کند کسانی هم بوده اند که نه تنها از کادر دوربین بلکه موقع سقوط از کادر دنیا کلا خارج شده اند.از مجری بگذریم مدعووین به گفتگوهای زنده هم عاملان دسته گل و بعضا باغ گل به آب دادن بسیار بوده اند.بخصوص بچه هایشان که با حرکات و تولید صداهای نامربوط و نامطبوع صحنه های ماندگاری را در اجراهای زنده از خود به یادگار گذاشت اند.
البته در فضای باز میزان و احتمال وقوع اتفاقات نامتعارف در اجرهای زنده بیشتر است.از جمله برخورد پرندگان به پس سر مجری ها تا برخورد توپ و حتی گلوله و ...
اما از حق نگذریم به سفر قطر کردن یکی از بهترین دست کاری های طنزگونه در نحو زبان فارسی بوده هست و خواهد بود!تپوق تان طلایی آقای حیاتی!
همینقدرا سن داشتم که رفتم دم مغازه "حسن کچل" میوه فروش محله مون و گفتم:" مامانم گفتن یه هندانه! بکشین بدین بِبَرم"