کمی بخاطر دخالتم در مسایل دینی توی گروههای تلگرامیِ مذهبیون مورد شماتت قرار میگیرم

همیشه بهم میگن چطور برای مسایل پزشکی باید به پزشک مراجعه کرد؟

برای آرایش به ارایشگاه؟

 

اونوقت برای مسایل دینی نباید به آگاهان این رشته مراجعه کرد؟!

 

اما من کمی توی این مساله تردید دارم

مساله دین و اخرت و روش زندگی خیلی خطیرتر از اونه خدا اینقدر سهل انگاری کرده باشه که برای انتخابش دست ما رو ببنده و اون رو منوط به نظر دیگری قرار بده.

 

میشه توقع داشت که خدا داروی جذام رو به هر فرد وحی نکنه و بشر رو موظف کنه خودش راهش رو پیدا کنه در این زمینه ؛ اما راه و رسم دین و زندگی اگر منوط به شناخت عده ای باشه واقعا ظلم اتفاق میفته.

 

نه دقیقا

اما تقریبا

هرکسی خودش باید راهش رو پیدا و انتخاب کنه

و هرکسی میتونه در این زمینه صاحب نظر باشه حالا هرکسی اگر نه؛  خیلیها میتونن.

 

منکه اینطور فکر میکنم.

 

گو اینکه در مسایل پزشکی هم اون کسی که تونست یکی از بیمارهای ما رو که ادرار نمیکرد وادار به ادرار کردن بکنه دکترها نبودن

بلکه اقدس خانوم فضول محله مون بود که اینکار رو با  یک دمنوش انجام داد!

 

والا!