منیژه رضوان

یکی از مشکلات توریستها و زوار در شهرهای تفریحی و زیارتی پیدا کردن مسیرها و اماکن تفریحی-زیارتی در سطح شهر است.

البته راه حل اصلی جهت یابیِ افراد غریبه در شهرهای بزرگ اینست که شهروندان آن شهر به خوبی مسیرهای اصلی و اماکن مهم شهرشان  را بشناسند.خود اینجانب بارها شده که در محله های مختلف مشهد  مسیرم را گم کرده ام و وقتی که از کسی راه را پرسیده ام و او هم راه را دقیق نشانم داده  فهمیدم که طرف زوار بوده.

البته خب داریم بعضی زوارهایی را که سرشان را بگیری  پایشان در مشهد است و بالعکس و از خود ما مشهدیها بهتر مشهد را می شناسند.اما در کل اصلا خوبیت ندارد جلوی میهمانان امام رضا علیه السلام  ندانیم که مثلا فلان مجتمع تجاری کجاست یا گنبد سبز این سر شهر است یا آن سر شهر.

یا اصلا خوب نیست وقتی که زایری در محله ای دنبال نانوایی میگردد ندانیم که نزدیک ترین نانوایی به مکان مورد نظر کجاست.عین اینکه یکی در منزل آدم مهمان باشد و بپرسد قاشق چنگالها کجاست و شما شانه بالا بیندازید و بگویید: نمیدانم! بگرد تا پیدایش کنی!

بوده که زوار از حقیر پرسیده اند که خیابان تهران کجاست و اینجانب من باب مزاح گفته ام که مگر خیابان تهران در مشهد است؟! اما بالاخره تا مطمین نشوم غریبی در این شهر راهش را پیدا نکرده راحت نمیشوم.خادم امام بودن که تنها در حرم به زوار راه را نشان دادن نیست.هرکسی که مشهد بیاید مهمان امام و در حرم اوست و هرکسی که در مشهد زندگی میکند خادم امام است.

زهی سعادت!