خودش چیز کمی نیست که آدم از طرف یک بانک تبریک روز تولدش را دریافت کند.در هر صورت از اینکه ادم پیام تبریک روز تولدش را از غسالخانه دریافت کند که بهتر است.البته ایده آل انست که انسان از طرف دوستانش پیام تبریک دریافت کند.یا حداقل یک ادمیزادی که جان داشته باشد نه یک ربات بی احساس که به همه روز تولدشان را تبریک میگوید.اما تا دنیا به مرز ایده آل نزدیک شود هنوز خیلی راه مانده.

اپراتورهای شبکه های همراه هم معرفتشان از بانکها کمتر نیست.همینطور که ادم دارد در رختخواب قد میکشد و کم کم  سلولهای خاکستری مغزش شروع به کار میکنند و به یاد می آورد که در چه زمان و مکانی دارد زندگی میکند یک دفعه یک پیام میفرستند که مشترک گرامی تولدتون مبارک فلان عدد رو به فلون عدد بفرست و 24 ساعت رایگان صحبت کن.

البته ادمی که دوستان صمیمیی اش که به او پیام تبریک تولد می گویند بانک و مرکز اپراتور باشد چه کسی را دارد که 24 ساعت بخواهد باهاش صحبت کند؟نمی شود هم که به بانک و مرکز اوپراتور زنگ زد و 24 ساعت باهاشان صحبت کرد.شاید هم بشود.

من:سلام بانک عزیز!خوبی؟ چه خبر؟مامان اینا خوبن؟ چیکار می کنی؟

بانک:سالام! ممنان! خوب اَستم!مامان بانک مرکزی هم خوب! ملال نیست جز فراق کیف پول!

من:ممنون که تولدم رو تبریک گفتی.دیگه رفتم توی بیست و هشت سالگی!

بانک:خیر عزیز!شما رفتی در دو سالگی!چون دو سال است که اینجا داری حساب!از شما تشکر!منتظر ارتباط بعدی شما اَستم!