این که حرکت غیر قانونی و خلاف یک وسیله نقلیه منجر به تصادف، صدمه دیدن یا حتی فوت شخصی بشود یا نشود به عوامل مختلفی بستگی دارد که یکی از ان عوامل دقت سایر رانندگان است.به این ترتیب شاید راننده ای به کرات محل گربه! به چراغ قرمزها نگذارد و اتفاقی هم برایش پیش نیاید و دور از تصور نیست که دیگری برای اولین بار از یک چراغ قرمز رد شود و حرکتش منجر به فوت شود.

سوالی که پیش می اید اینست که آیا گناه راننده ای که فقط یکبار تخطی کرده از راننده ای که مکررا می توانسته حرکتش منجر به آسیب زدن به دیگران شود بیشتر است؟ چرا؟چون بد شانس تر بوده یا چون دیگران دقت کمتری داشته اند و نتوانسته اند در برابر تخطی او از خودشان مراقبت کنند؟

چند روز پیش در همین مشهد خودمان پرایدی را دیدم که یک میله بلند را به گونه ای در صندلی عقب جاسازی کرده بود که چند متری از ان از ماشین بیرون بود و می توانست برای رانندگان وسایط نقلیه سنگین حادثه ساز باشد.نکته مهم این بود که پارچه ای جهت هشدار به رانندگان پشت سر به میله ای که قصد حمل و نقل انرا داشت نیاویخته بود.با چه فکری؟این فکر که ان شاا... اتفاقی پیش نمی آید.

به نظر من  کسی که مرتکب تخلفی ترافیکی میشود در اعماق ذهنش میگوید ان شاا... برای جان کسی خطری پیش نمی آید و بعد در زوایای پنهان تر وجودش ادامه میدهد که :اگر هم پیش آمد پیش آمده دیگر!

به من اگر بود برای هر تخلف رانندگی یک دیه کامل فرد خاطی را جریمه میکردم.