اگر به مردم نگا کنید اغلب خواب آلود هستند.وقتی با آنها صحبت می کنید به شما خیره میشوند و انگار که میتوانند از ورای شما پشت سرتان را ببینند در  هپروت سیر میکنند. پولشان را از دستگاه خودپرداز می گیرند و کارت عابر بانکشان را در محل کارت جا میگذارند.سوییچشان را در ماشین جا میگذارند و ماشین را در خیابانی که نمی دانند کدام خیابان است فراموش می کنند.

گمان نمی کنم که این مساله نتیجه کار طاقت فرسا باشد.چون اگر انسان به جهت کار طاقت فرسا دچار ضعف شود ضعف بازو و ماهیچه های پا به او دست میدهد.مسلما این فراموشکاریها و گیج بازی ها حاصل مشکلات زندگی هم نیست.درست است که همه ما میگوییم زندگی خیلی مشکلاتش زیاد شده اما باید پذیرفت که مشکلات نسبت به سطح توقعات بالا رفته.

و الا زندگیی که بجای بالا رفتن از پله ها سوار آسانسور میشوی و بجای حرکت به سمت تلویزیون از همان دور کانالهایش را عوض می کنی دیگر مشکلاتش کدام است؟

اگر به گمانه زنی هایمان ادامه بدهیم شاید تصور کنیم علت اصلی خواب آلودگی بشر امروزی بیماری خاصی است . خوب البته شاید به علت مورد نظر، با این تفسیر کمی نزدیک شده باشیم.اما آیا چه بیماریی وجود دارد که اینقدر فراگیر است و همه مبتلابه هستند؟

سردرد؟ دندان درد؟ سو هاضمه؟ هرچه انسان فکر میکند نمی تواند بیماریی پیدا کند که با این وسعت بین نوع بشر ساری باشد.اما نه! یادم آمد.یک بیماری داریم که حتی از دندان فاسد داشتن هم بیشتر بین انسانها رواج دارد و می تواند علت گیج بازی ها و خواب آلودگی های او باشد.

و آن بیماری چیزی نیست جز اعتیاد به شبکه های اجتماعی!