خيلي ها هستند كه اسراف مي كنند و باقي مانده غذايشان را دور ميريزند.بعضي ها البته زرنگ تر هستند و خودشان باقي مانده غذايشان را دور نمي ريزند و ميگذارند مادر و خواهر يا دوستشان اين كار را بكند تا گناهي متوجه آنها نباشد.مثل دوست من كه در يك مهماني نوبت او بود كه ظرفها را بشويد اما در كمال صداقت گفت:يك نفر ديگر غذاهاي باقي مانده را دور بريزد تا بعد او ظرفها را بشويد! لطفا نپرسيد مگر داريم؟!مگر ميشود؟! بله هم داريم و هم ميشود!

اما راه ديگر براي جلوگيري از اسراف غذا كاريست كه دوست ديگرم چند روز پيش در سلف دانشگاه مرتكب شد؛يعني بعد از سيرشدن به هر نحوي كه شد يعني با آب و نوشابه و حركت دادن به زور ِعضلات حلق و گلو همه غذايش را خورد.هرچقدر هم كه من برايش توضيح دادم كه بابا غذاها را دور نميريزند و به مرغ و خروس ميدهند گفت:نچ! خودم بايد ته غذايم را بخورم تا اسراف نشود.

نميدانم واقعا آن مقدار غذاي اضافي كه بايد هضم شود چه مقدار انرژي و يا به قول زيست شناسي دبيرستانمان آ.ت.پ به هدر ميدهد و در ثاني آن مقدار چربي كه دور قلب يا زير شكم طرف از خوردن آن غذاي اضافي جمع ميشود و كار قلب بيشتري را مي طلبد آيا اسراف نيست؟يعني وقتي كه شما غذاي اضافي ميخوريد و آن غذا شما را چاق ميكند،فردايش كه براي زنده نگه داشتن سلولهايي كه از آن غذاي زيادي در بدنتان ايجاد شده بايد غذاي اضافي بخوريد، اسراف نيست؟