دیروز که میخواستم از لاین راه بیفتم به سمت مشهد باید با آقای رحمانی تماس می گرفتم که ببینم کی راه میفتن به سمت مشهد

یک سرچ کوچولو زدم و دویست تا رحمانی بالا اومد

هیچی دیگه
هیچکدوم آقای رحمانی مورد نظر نبودن
به هرکی هم زنگ میزدم بهم مشکوک میشد که چطور اسمش و شمارشو دارم ولی به اشتباه
 و براش مساله بود که من کی هستم
منم شارژ نداشتم و اصلا برام مهم نبود طرف کی هست
مهم این بود که طرف ،.طرف مورد نظر من نبود

تا اینکه یک آقایی خیلی ناراحت شدن
و
گفتن شما شماره منو از کجا گیر آوردین؟
منم حوصله نداشتم
و
همینطور شارژ
لذا
وقتی که گفت شما کی هستین؟
گفتم پزشک لاین هستم

گفت پزشک؟
دیگه قطع کردم
ولی صدای طرف لحظه به لحظه برام آشناتر میشد
تا اینکه نیم ساعت پیش 
بدون اینکه به این حادثه فکر کنم آقای رحمانی صانع نویسنده برنامه قندپهلو و صداش توی ذهنم تداعی شد

جالب اینه که هروقت طرف شاعر هست خودمو پزشک معرفی میکنم
و
هروقت طرف پزشکه 
خودمو شاعر معرفی میکنم

خب فامیلت رو بگو لعنتی