یاد بروسان و همسرش خانم اسلامی گرامی

بروسان از اون نوع هنرمندها بود که آدم افتخار میکنه دیده شون یا یک روز در فاصله یک متریشون نشسته 

همیشه ازش میترسیدم
تا شعاع چند متریش نیروی هنرمندی قویی ازش ساطع میشد

شاید فکر کنین اغراق میکنم
اما واقعا حضورش در محیط نیرومند و موثر بود

هیچ وقت در حضورش شعر نخوندم
میترسیدم ضایعم کنه

و
یکبار فقط بچه ها مجبورم کردن و شعر  خوندم و اتفاقا ضایع ام کرد
حیفشون بود

بعضیا ضایعت هم بکنن بودنشون شعره هنره متفاوته 

هنرمند از هر انسانی بالاتره
از پزشک
از دانشمند
از رییس جمهور
از قدیسین

افتخار میکنم که این دو نفر رو در زندگیم دیدم
ولو به مدت خیلی کوتاه

یهو وسط حلسه پا میشد و همه هستی و اعتبار جلسه رو با بیان یک حقیقت به باد فنا میداد

درست مثل ماشینش که یهو وسط جاده از جاش پاشد 
و همه اعتبار حیات و هستی رو چپه کرد