ما ورودی بدبختی بودیم بین ورودیهای دانشکده پزشکی مشهد

هم یکسال نگذشته بود از ورودمون دانشکده پزشکی از خیابون دانشگاه مشهد که چفت خونه ما بود رفت دانشکده فعلی در جوار دانشگاه فردوسی که اون زمان هنوز دانشکده مون نوساز بود و بی آب و علف و امکانات 
الانش رو نگاه نکنین که توپ شده اون زمان روی ما ازمایش کردن ببینن کسی دووم میاره اونجا که ما خولا آوردیم

نه گروهی داشتیم که جزوه بنویسن نه باهم خوب بودیم نه جشن فارغ التحصیلی یک دستی داشتیم
یک عده قهر یک عده ناپدید یک عده غمگین یک عده متواری

فقط یکی از پسرامون که پولدار بود و هواپیمای شخصی داشت سال فارغ التحصیلیمون یعنی ۹۲_۹۳برای سال ۹۹ رستورانی رو رزرو کرد که همه بعد از سالها باز دور هم جمع بشیم که کرونا تعطیلش کرد

ولی خب بد هم نشد
همه مزدوج میرفتن رستوران من منفرد 
واقعا زشت بود

ولی این اتفاق چیزی از بدبختی ورودی ما کم نمی کنه

والا!