اینایی که بذار رو بزار می نویسن چی فکر می کنن؟

چه فکر کردن؟
به چه میتونن فکر کنن؟

لابد فکر میکنن وقتی که بگذار رو محاوره می کنن و گافش میفته میتونن ذالش رو هم ز بنویسن

ولی کور خوندن
نمیتونن
و
نباید بنویسن

با اینجور آدما دوس نشین

اینا وقتی که ببینن از زیبایی افتادین از دلشون هم میندازنتون

اینا همونایی هستن که 

میخوام رو هم می خام می نویسن

اینا همونایی هستن که امانتدار نیستن
دیگه کسی که امانت زبان فارسی رو نگه نداره نه امانت شما رو نگه میداره
نه آدم وطن پرستیه
نه دینداره
نه صداقت داره
نه معیارهای ازدواج رو داره
نه بهشت میره

فقط با نوشتن کلمه بذار میتونین طرف خودتون رو بشناسین

سایر غلطهای املایی از این ویژگی ممتاز  برخوردار نیستن

مثلا اگر کسی لهجه رو لحجه بنویسه یا نمازگزار رو نمازگذار بنویسه ملاک داشتن یا نداشتن شرایط ازدواج نیست

فقط کلمه بذار این امتیاز رو داره

فقط 
و
فقط