منیژه رضوان

تا اونجا که یادم میاد فقط یک روز در طول دوره ۷ ساله  پزشکیم از کلاس درس غیبت کردم اونم بخاطر این بود که بچه ها داشتن همه کارهای بخش رو مینداختن گردن من

اما

اما

حقیقتش اونقدرها هم آدم منظمی نبودم
در طول ۱۲ سال تحصیلمم اگر یک یا دو روز غیبت کرده باشم و شایدم کمتر
اما
نه!
 من منظم نبودم!

اینقدر که تفریحی نداشتیم و خونه برام غم بار و کسالت آور بود مدرسه و دانشگاه و بیمارستان رفتن برام تفریح بود
ما حتی عیدها هم جایی نداشتیم که بریم کسی هم پیش مون نمیومد
فقط اگر تلویزیون درست بود  تلویزیون تماشا می کردیم

چه غم انگیز😞
اونچه که برای بچه ها تنبیه بود
برای من تفریح بود!