منیژه رضوان

یک دوستی داشته م که با یک پسری از شعرا دوست شده بود که ول معطلی
دروغ میگفت عین توت تر
الکی خودشو بالا میبرد
کله شق و پست مدرن میزد

اصلا ثبات نداشت
با همه هم دعوا میکرد

با خودم گفتم طفلی.... بدبخت شد
این پسره مرد زندگی نیست 

ولی حالا دیدم که بچه دار شدن و همون پسره تبدیل شده به یک مرد

مطمینم که امکان نداره دست از دروغگوییها و نیرنگاش برداره

هنوز هم الکی خودشو میبره بالا و...

اما همینکه اون طفل معصوم رو ول نکرده و هنوز دوسش داره خیلیه

واقعا مرحبا داره

اعتراف میکنم که درباره ش اشتباه فکر میکردم

ادم هرچقدم که بد باشه با زن و بچه ش که خوب باشه توی این دور و زمونه یک مرد خوب به حساب میاد

ای ول فلانی! دمت گرم! میدونم که پستمو میخونی! اره!با خودتم! ممنون که دوستمو بدبخت نکردی و مردونگی کردی

همه نیرنگات پای همین خصلتت به چشم نمیاد

نی نی تونو از طرف من ماچ مالی کن!:-D