منیژه رضوان

این مرگ پشتِ اسم شما تیکِ دیگری ست

حتی صراط فرصت باریک دیگری ست!

بعد از لهیبِ عشق، نترس از جهنمت

آتش برای جسم تو تحریک دیگری ست

وقتی که جاده ها همگی مقصد تواند

هر راه دور مقصد نزدیک دیگری ست

میلاد جسم و روح، پس از مرگِ لاعلاج

در برزخِ حیاتِ تو، تبریک دیگری ست

آن سوی کوه، دره و آن سوی دره، کوه

یعنی پس از یقینِ تو تشکیک دیگری ست

بسته است حس و حال نوارت به حال تو

فردا همین نوار تو موزیک دیگری ست

از پشت، سوی قلب تو شلیک می کنم

برگرد چونکه نوبت شلیک دیگری ست