منیژه رضوان

اصلا اهل مصاحبه و شعرخونی در تلویزیون نیستم

اصلا از این قرطی بازیا خوشم نمیاد که بیشتر هم برای پر کردن برنامه هاست تا احترام به شاعر و ش

عر و ادبیات

اما پریروز بنابه دلایلی یه شعرخونی داشتم که نمیدونم کی از صدا و سیما پخش میشه

اما نکته ش اونجا بود که وسط شعرخونی ضبط رو قطع کردن و دنبال یک نویزی میگشتن که مدام پارازیت میداد

آخرش میکروفن رو از شکمم فاصله دادم خوب شد

هیچکس هم نفهمید و آبروریزی نشد

همه ش شکمم ازم تقاضای خوراکی داره لعنتی!